بانگەوازێک لە نەتەوەیەکی زۆرلێکراوەوە. مستەفا شڵماشی

بانگەوازێک لە نەتەوەیەکی زۆرلێکراوەوە
زۆر بەڕێز سڵاو……..
بەڕێز و سڵاوێکی زۆر گەرمەوە،
سڵاوێکی کوردانەی مرۆڤدۆستانەم لێ قەبووڵ بفەرموون کە لە لایەن نەتەوەیەکی دڵشکاوی دڵبریندارەوە پێشکەشتان دەکەم.
من وەک کۆردێک قسە دەکەم، ئەندامێک لە نەتەوەیەکی زووڵم لێکراو. نەتەوەیەکی نیزیکەی پەنجا میلیۆن کەس لە ناوچەیەکی پڕ پیت و بەرەکەت لە نێوەڕاستی ڕۆژهەڵاتی نێوەڕاست دا کە پڕە لە سەروەت و سامانی سرووشتی، بەڵام دانیشتوانەکەی لە کۆت و زنجیری داگیرکراوی دان و بە هەژاری دەژین، لە کاتێک دا کە سەروەت و سامانی وەڵاتەکەیان بە تاڵان دەچێ.
نەتەوەی کورد نەتەوەیەکی مرۆڤدۆستە و لە هەر شوێنێک بەڵایەک بۆ مرۆڤایەتی هاتوەتە پیش، وەک سەربازێکی ون لە سەنگەری پیشەوە دا جەنگاوە، نەک بۆ ئەوەی کە ناوبانگ پەیدا بکا، بەڵکو بۆ ڕزگار کردنی مرۆڤایەتی و ژیان جەنگاوە. نەتەوەیەک کە زیاتر لە سەد ساڵە کوشتاری بە کۆمەڵی لێ دەکرێ، شیمیاباران دەکرێ، بە کۆمەڵ ئیعدام دەکرێ ولە هەموو کەلێن و قوژبنەکانی دنیا دا و لە وەڵاتەکەی خۆشی دا تیڕۆڕ دەکرێ، کەچی هەرگیز پەنای بۆ تووند و تیژی لە دژی هیچ نەتەوەیەک نەبردووە. تیڕۆڕی بە تئیڕۆڕ وەڵام نەداوەتەوە. ئیعدامی بە ئیعدام وەڵام نەداوەتەوە و هێرشی بە هێرش وەڵام نەداوەتەوەو هەرگیز زووڵمی لە هیچ نەتەوەیەک نەکردووە.
نەتەوەیەک کە بۆ پاراستنی مرۆڤایەتی هەزاران کچ و کوڕی خۆی کردوەتە قووربانی لە بەربەرەکانی لە دژی داعش دا.نەک تەنیا بۆ پاراستنی کورد، بەڵکو بۆ پاراستنی هەموو مرۆڤایەتی. نەتەوەیەک کە زیاتر لە بیست هەزارکەسی لە تیڕۆڕیستانی داعش دەست بەسەر کردوەو زیاتر لە دەساڵە کێشکیان لێ دەگرێ تا مرۆڤایەتی بە دەستیانەوە ئازار نەکێشێ. کەچی بە داخێکی گرانەوە هەر ئەو کوڕ و کچە لاوە کوردانەی ئەو هەمووە بۆ پاراستنی مرۆڤایەتی گیانبازیان کردووە ئێستا لە ڕۆژئاوای کوردستان کەوتوونە بەر پەلاماری ڕژیمیی داعشیی ئێستای سووریە کە پێشتر بەشێک لە ڕێکخراوی تیڕۆڕیستیی داعش و ئەلقاعیدە بوون و لە ژێر فەرمانی ئەردۆغان دا کار دەکەن.
خۆ ئێوە ئێستاش ئەو وێنانە دەناسن، ئەو ژنە کوردە ئازایانەی کە لە دژی داعش لە جیاتی هەموومان دەجەگین، ئێستا هەر ئەو ژنانە لە لایەن دەوڵەتێکی لە وێنەی ئەلقاعیدە و داعشەوە، لە باڵەخانەکانەوە فڕێ دەدرێنە خوارەوە، ئەو کچانەی کە پێشتر ئاهەنگیان دەگێڕا سەریان دەبڕدرێ، و خەڵکی چەندین شار ئاوارە کراون. ئەمن ڤیدیۆیەکی گرووپێک لەو هێرشبەرانەم دیت کە زۆری لە پیاوێکی پیر دەکەن تا وەک سەگ بوەڕێ، پێش ئەوەی کە چاوەکانی دەربێنن و بیکوژن. هەروەها چەندین منداڵی هەتیوم بینین کە لە گۆشەیەک خزێندراون. کوڕێکی لاو کە وەدوای کەوتوون و ئاخرەکەی دەیگرن و سەری دەبڕن. خێزانێک کە لە چاڵێک داویژرێ و نەوتی بەسەر دا دەکرێ و ئاگری تێبەردەدرێ. داعش گەڕاوەتەوە و وا بیرمەکەنەوە کە تەنیا بۆ کورد گەڕاوەتەوە.
لە ڕۆژهەڵاتی کوردستانیش زیاتر لە چل ساڵە ڕۆڵەکانی کورد لە لایەن ڕژێمێکی تیڕۆڕیست و تا سەر ئێسقان دژی مرۆڤایەتیەوە کوشتاری بە کۆمەڵی لێ دەکرێ، بە کۆمەڵ لاوانی لە زیندان دا ئیعدام دەکرێن وسەروەت سامانی بەتاڵان دەبرێ و بە ئانقەست برسی دەکرێ.
بەتایبەت ئێستا ڕۆژئاوای کوردستان، شارەکانی کۆبانێ، حەسەکە، قامیشلی، عەفرین و باقی شارو گوندەکانی ڕۆژئاوای کوردستان لە ژێر فشاری ئابووری و نیزامی دان و خەریکە لە ماڵی خۆیان دا قڕ بکرێن. تکایە بەهەر ڕێگایەک دا کە بۆتان دەکرێ لەسەر ئەو نەتەوە زووڵم لێکراوە وەجواب بێن. ئیمکاناتی ژیان بە شارە گەمارۆ دراوەکانی وەک کۆبانێ، حەسەکە، قامیشلی و باقی شار و گوندەکانی ڕۆژ ئاوای کوردستان بگەیەنن و ئەو کچ و کوڕە خەباتکارانەی کە سینگیان کردە قەڵغان تا تیڕۆڕیستانی داعش تێک بشکێنن، بێ هیوا مەکەن.
لە گەڵ ڕێز و سڵاوی زۆر
مستەفا شڵماشی
ئەندامی پێشووی دەفتەری سیاسی و بەرپرسی دەرەوەی وەڵاتی حیزبی دێموکڕاتی کوردستان
٢٤-١-٢٠٢٦

An Appeal From an Oppressed Nation
With the deepest respect and greetings,
Please accept a sincere, humane Kurdish greeting—one that comes not only from the tongue, but from a wounded heart.
I speak as a Kurd, a member of an oppressed nation. A nation of nearly fifty million people living in one of the most fertile and resource-rich regions of the Middle East—land overflowing with natural wealth—yet its people remain shackled by occupation, condemned to poverty, while the riches of their homeland are mercilessly plundered.
The Kurdish nation is a nation of humanity. Wherever humanity has faced catastrophe, Kurds have stood on the front lines like nameless soldiers, fighting not for recognition, but for life itself. And yet, for more than a century, this nation has endured mass killings, chemical bombardments, mass executions, and genocide—across the world and even within its own homeland. Despite all this suffering, the Kurdish people have never chosen revenge. They have never answered terrorism with terrorism, execution with execution, or violence with violence. They have never oppressed another nation.
This is the nation that sacrificed thousands of its sons and daughters in the fight against ISIS—to protect not only Kurds, but all of humanity. This is the nation that captured more than twenty thousand ISIS terrorists and has detained them for over a decade so that the world would be spared further horror at their hands.
Yet today, with profound pain and bitter irony, those very young Kurdish men and women—who gave their lives to defend humanity—are once again under attack in Western Kurdistan. They now face a brutal, ISIS-like regime in Syria, led by forces whose members were once part of ISIS and al-Qaeda.
The world still remembers the images: brave Kurdish women standing fearless against ISIS, fighting on behalf of us all. Today, those same women are being thrown from rooftops by a state shaped in the image of al-Qaeda, acting under Erdoğan’s command. Young women who once celebrated life are now being beheaded. Entire cities have been emptied, their people driven into displacement.
I have seen the videos. Armed men torturing an elderly man, forcing him to crawl like a dog before gouging out his eyes and murdering him. Orphaned children huddled in corners, trembling. A young man chased down, captured, and beheaded. A family thrown into a pit, soaked in fuel, and burned alive.
ISIS has returned—and let there be no illusion: it has not returned only for the Kurds.
In Eastern Kurdistan, for more than forty years, Kurdish children have faced mass killings by a regime rooted in terror and hostility toward humanity. Mass imprisonment and executions continue at the hands of the Islamic Republic regime of Iran.” Wealth is looted, livelihoods destroyed, and people are deliberately pushed toward hunger and despair.
Today, Western Kurdistan—Kobane, Hasakah, Qamishli, Afrin, and countless other cities and villages—remains under crushing military and economic pressure. People are being suffocated in their own homes, stripped of safety, dignity, and the most basic means of survival.
I appeal to your conscience.
By any means possible, respond to the suffering of this oppressed nation. Deliver the necessities of life to the besieged cities of Kobane, Hasakah, Qamishli, and all of Western Kurdistan. Do not abandon the young women and men who turned their chests into shields so that ISIS could be defeated—so that humanity could live.
Silence, today, is complicity.
With deepest respect and sincere greetings,
Mustafa Shilmashi Former Member of the Political Bureau,
Former Head of Foreign Relations Kurdistan Democratic Party Iran
24 January 2026